Sūtra २.३.३७

तस्माच् चैतन्य-रूपस्य जीवस्यैव कर्तृत्वं धर्मः । एतद् एव—कर्ता शास्त्रार्थवत्त्वात् [वे.सू. २.३.३१] इत्य् आरभ्य समाध्य्-अभावात् [वे.सू. २.३.३७] इत्य् एतत्-पर्यन्तं सूत्र-कारेणैव योजितम् । श्रुतिश् च—विज्ञानं यज्ञं तनुते कर्माणि तनुतेऽपि च [तै.उ. २.५.१] इति । न चेदं बुद्ध्य्-अर्थम्—एष हि द्रष्ट स्प्रष्टा श्रोता घ्राता रसयिता मन्ता बोद्धा कर्ता विज्ञानात्मा पुरुषः [प्र.उ. ४.९] इति श्रुत्य्-अन्तरम् । यो विज्ञाने तिष्ठन् [बृ.आ.उ. ३.७.२२] इत्य् अन्तर्यामि-श्रुतौ तस्य विज्ञानतयातिप्रसिद्धेश् च । अत एव—तद् एषां प्राणानां विज्ञानेन विज्ञानम् आदाय [बृ.आ.उ. २.१.१७] इत्य् अत्र, प्राणान् गृहीत्वा [बृ.आ.उ. २.१.१८] इत्य् अत्र च प्राण-ग्रहण-विज्ञानाद् आनयोः कर्तृत्वं तस्य लौहाकर्षक-मणिवत् केवलस्यैव गम्यते । अन्य-ग्रहणादौ प्राणादि-करणम्, प्राणादि-ग्रहणादौ तु नान्यद् अस्तीति ।